Μεγαλώνοντας μικρούς χορτοφάγους

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Ρολάκια με μπανάνα και φυστικοβούτυρο



Το αγαπημένο σνακ του μικρού μου βιγκανάκου αυτές τις ημέρες είναι αυτά τα αυτοσχέδια ρολάκια με μπανάνα και φυστικοβούτυρο. Είναι πάρα πολύ εύκολα και θρεπτικά. Το φυστικοβούτυρο προσφέρει στα παιδάκια καλό λίπος και πρωτεΐνη, ενώ ο λιναρόσπορος είναι πλούσιος σε ω3. Όταν ζούσαμε στην Αμερική, την συνταγή αυτή την ετοιμάζαμε με μεξικάνικες τορτίγιες, αλλά επειδή δεν μπορούμε να βρούμε βιολογικές στην Ελλάδα, αρχίσαμε να φτιάχνουμε σπιτικές κρέπες ολικής. 

Κρέπες με αλεύρι ολικής άλεσης και λιναρόσπορο -  υλικά:
1 1/2 κούπα γάλα σόγιας ή ρυζιού
1/4 κούπας νερό
1 κούπα αλεύρι ολικής άλεσης
1 κουταλιά της σούπας λιναρόσπορο τριμμένο

Για τη "γέμιση" θα χρειαστείτε φυστικοβούτρο και μπανάνες, 
για την ακρίβεια, μία μπανάνα για κάθε κρέπα.
Πολλές φορές πασπαλίζω την κάθε κρέπα και με ψιλοτριμμένο αμύγδαλο.

Πως τα ετοιμάζουμε: 
Παίρνουμε την κρέπα, απλώνουμε μέσα μία στρώση φυστικοβούτυρο, από πάνω βάζουμε την μπανάνα ολόκληρη, τυλίγουμε σε ένα ρολάκι , και κόβουμε με το μαχαίρι μικρά μικρά κομμάτια/φετούλες όπως στη φωτογραφία.

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Βίγκαν νηπιαγωγείο

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας για την Ελλάδα 
αλλά μία πολύ όμορφη εικόνα και σίγουρα πηγή έμπνευσης :) 

Απομαγνητοφώνιση/μετάφραση:

Το όνομά μου είναι Μπαρ, είμαι 38, και είμαι βίγκαν από 16 ετών. Άνοιξα το νηπιαγωγείο πριν τέσσερα χρόνια και τότε ήταν απλά χορτοφαγικό. Μετά την ομιλία του Gary Yourofsky άνοιξαν τα μάτια μου, και με τον βιγκανισμό πέρασα σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Την ημέρα που παρακολούθησα την ομιλία, έγινε ξεκάθαρο ότι το νηπιαγωγείο πρέπει να μετατραπεί σε βίγκαν χώρος, και ότι δεν θα μπορώ να δίνω στα παιδιά οτιδήποτε μπορεί να προέρχεται από το βασανισμό ζώων.

 Η αλλαγή έγινε πολύ ευχάριστα δεκτή. Όπως ο καθένας που αλλάζει την επιχείρηση του και την κάνει βίγκαν, ανησυχούσα για τις αντιδράσεις που θα προέρχονταν από όλες τις πλευρές, ανησυχούσα ότι ίσως κάνω λάθος και μπορεί να τρομάξω τους ανθρώπους, ότι μπορεί να με δουν ως «εξτρεμίστρια». Ήταν ωστόσο ξεκάθαρο ότι έπρεπε να ακολουθήσω αυτό που πίστευα σωστό. Εδώ έχουμε μερικά χαριτωμένα παπάκια που χρειάστηκαν στέγη. Εδώ ελπίζουμε ότι σύντομα θα χτίσουμε ένα μικρό καταφύγιο, για κατσίκες και πρόβατα που αναζητούν σπίτι. Έχουμε και κοτούλες που είναι φίλες μας, κότες όλων των ειδών, που σώσαμε από κλωβοστοιχίες και τη βιομηχανία κρέατος.

Δεν μιλάω στα παιδιά σχετικά με τις βιομηχανικές φάρμες. Κάποιοι γονείς το κάνουν, και κάποιοι όχι. Αν κάποιο παιδί με ρωτήσει αν θα έτρωγα ποτέ σνίτσελ, θα πω όχι, και αν με ρωτήσει γιατί, θα του πω ότι το σνίτσελ είναι κοτόπουλο, και τα κοτόπουλα είναι φίλοι μας. Δεν θα χρησιμοποιήσω λέξεις όπως «κακοποίηση» και «βασανισμός», πιστεύω ότι αυτό θα ήταν λάθος και δεν το κάνω. Έχουμε πολύ λιγοστές αρρώστιες το χειμώνα, είναι πολύ πολύ υγιή και πολύ δυνατά (τα παιδιά). Το νηπιαγωγείο διακατέχεται από μία αίσθηση ζωντάνιας και χαράς. Τρώμε μία ποικιλία τροφών, καθώς και γλυκά όπως κέικ, τηγανίτες αλλά και μαγειρευτά και τάρτες λαχανικών.

 - Βλέπεις αύξηση στη ζήτηση για βίγκαν νηπιαγωγεία από βίγκαν γονείς; 

Διαπιστώνω περισσότερους ανοιχτόμυαλους γονείς, ακόμη και αυτοί που δεν είναι βίγκαν, έρχονται σε μένα και μόλις ακούν ότι το νηπιαγωγείο είναι βίγκαν, λένε «ωραία!», που δείχνει ότι δεν είναι κάτι που το βλέπουν απειλητικό ή αποθαρρυντικό. Δεν είναι πια μία λέξη που απειλεί ή αποθαρρύνει, δεν ακούς «τι είναι αυτό, και τα παιδιά θα έχουν ελλείψεις» κλπ, αυτές οι σκέψεις δεν είναι τόσο συχνές σήμερα.

(η ομιλία του Gary Yourofksy - Η Πιο Συγκλονιστική Ομιλία Που Θα Ακούσετε Ποτέ)

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Ποιες οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία του παιδιού όταν μεγαλώνει ως βίγκαν;

Οι γονείς που επιλέγουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ως βίγκαν, συχνά βρίσκονται στο στόχαστρο κριτικής για το αν τα παιδιά τους λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και για το αν στερούνται συγκεκριμένες επιλογές στη διατροφή τους. [...]

Ως ψυχοθεραπεύτρια όμως, προσωπικά με ενδιαφέρει η κατανόηση των συνεπειών που μπορεί να έχει το μεγάλωμα ενός παιδιού με τις ηθικές αρχές του βιγκανισμού πάνω στον ψυχισμό του και στην καλή του κατάσταση. Έτσι, έκανα μία προσωπική έρευνα και πήρα συνέντευξη από 15 γονείς με παιδιά διαφόρων ηλικιών. Επίσης, πήρα συνέντευξη από δύο άτομα νεαρής ηλικίας.

 Όταν ρώτησα την Λίντα Έβανς, 42 ετών, από το Ιλινόις, για το πώς μιλάει στα τρία παιδιά της, Πάρκερ, Ντέμα, και Τζόσι, ηλικιών 14, 10, και 6 αντίστοιχα, για τον βιγκανισμό, είπε: «Συζητήσαμε για το πώς η κατανάλωση κρέατος βλάπτει τα ζώα. Είδαμε σχετικά ντοκιμαντέρ, κατάλληλα για την ηλικία τους. Είναι πάρα πολύ ευαίσθητα σε ό,τι αφορά το βασανισμό των ζώων. Τα περισσότερα παιδιά από τη φύση τους δεν θέλουν να βλάψουν τα ζώα, οπότε δεν είναι δύσκολο να τους εξηγήσεις τον βιγκανισμό. Περισσότερο κόπο κάνουν οι υπόλοιποι γονείς να τα πείσουν να γίνουν αναίσθητα και να τρώνε ζώα χωρίς τύψεις. Το δυσκολότερο κομμάτι γι’ αυτά τα παιδιά είναι να κατανοήσουν γιατί δεν είναι όλοι βίγκαν.»

Αυτό υποστηρίζεται και από έρευνες που δείχνουν ότι τα παιδιά εκφράζουν έμφυτη ενσυναίσθηση προς τα ζώα και νιώθουν την επιθυμία να τα προστατεύσουν. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι Κέιτ Στιούαρτ και Μάθιου Κόουλ έχουν γράψει για το πώς η κοινωνία διδάσκει στα παιδιά να πάνε αντίθετα στην φυσική συμπόνια που νιώθουν προς τα ζώα φάρμας. (διαβάστε σχετικά εδώ

Οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με την ιδεολογία της χορτοφαγίας για ηθικούς λόγους, βγαίνουν εκτός της πολιτισμικής νόρμας. Οι άνθρωποι που είναι βίγκαν για ηθικούς λόγους μοιράζονται την πίστη ότι όλα τα ζώα, ανθρώπινα και μη-ανθρώπινα, έχουν ενδογενή αξία, έχουν το δικαίωμα στη ζωή, και το δικαίωμα να είναι ελεύθερα από εκμετάλλευση και βαρβαρότητα που προέρχεται από τις πράξεις των ανθρώπων. Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ενσυναίσθηση και την συμπόνια που νιώθουν τα παιδιά αν δεν τους διδαχθεί να τραβούν μία αυθαίρετη γραμμή που διαχωρίζει τα πλάσματα για τα οποία θα πρέπει να νοιαζόμαστε από κείνα που δεν θα έπρεπε να νοιαζόμαστε;

Η Χριστίνα Μπερκ, που μένει στη Νέα Υόρκη και είναι μητέρα της εξάχρονης βίγκαν Τζούλιετ, λέει ότι οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν και τις μεταφέρουν ότι η κόρη της είναι ιδιαίτερα ευγενικός χαρακτήρας. «Θέλω να πιστεύω ότι η συμπόνια της πηγάζει από το βίγκαν τρόπο ζωής, που είναι γεμάτος ευγένεια και συμπόνια», λέει η Χριστίνα. Η Ρέιτσελ Βάιτσνερ από τη Βαλτιμόρη, Μέριλαντ, είναι ενθουσιασμένη που η τρίχρονη βίγκαν κόρη της Βίβιαν είναι «ένα εξαιρετικά συμπονετικό παιδί.» Και η Βάλερι ΜακΓκόουαν, Αφροαμερικανή μητέρα που μεγαλώνει έναν βίγκαν γιο εννέα ετών, τον Τζούλιαν, λέει ότι το παιδί της έχει μεγάλη ευαισθησία για τους άλλους.

 Αν και δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η συμπόνια και η ευγένεια αυτών των παιδιών αποτελεί άμεσο αποτέλεσμα του γεγονότος ότι μεγαλώνουν ως βίγκαν, οι έρευνες υποστηρίζουν την ιδέα ότι η συμπόνια γεννά κι άλλη συμπόνια. Όπως αναφέρει στην ομιλία του «Zero Degrees of Empathy», ο Σάιμον Μπάρον-Κοέν, Καθηγητής Εξελικτικής Ψυχοπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, η κουλτούρα μπορεί να ενισχύσει – ή να μειώσει- την ενσυναίσθηση που νιώθει ένα άτομο.

«Για μένα το να είναι κάποιος βίγκαν αποτελεί μία διαρκή διαδικασία που με κάνει να ενδιαφέρομαι για όλο και περισσότερα ζητήματα,» λέει ο Έβανς. «Καταναλώνω όσο μπορώ προϊόντα δίκαιου εμπορίου, βιολογικά, τοπικά, δουλεύω με τοπικούς αγρότες, καλλιεργώ την δική μου τροφή όσο γίνεται, πάω παντού με το ποδήλατο.» Η Μάρλα Ρόουζ, συγγραφέας και συνιδρύτρια του Vegan Street, μία διαδικτυακή πύλη για το βίγκαν τρόπο ζωής, ενθουσιάζεται από το πόσο ευγενική φύση είναι ο 12χρονος γιος της Τζάστις. «Δεν λέει ποτέ πράγματα που μπορεί να στεναχωρήσουν κάποιον» λέει, «δεν καταλαβαίνει γιατί κάποιος μπορεί να θέλει να είναι κακός». Όλα αυτά τα παιδιά είναι ισορροπημένα και ευτυχισμένα άτομα. Κάποια παίζουν ποδόσφαιρο, άλλα κάνουν γυμναστική. Διαθέτουν μία ποικιλία χόμπι και ενδιαφερόντων.

Αυτό υποστηρίζεται και από τα ευρήματα μίας πρόσφατης έρευνας του Δρ. Τάμλιν Κόνερ, του Τμήματος Ψυχολογίας, του Πανεπιστημίου Οτάγκο της Νέας Ζηλανδίας που βρήκε ότι η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συνδέεται με πάρα πολλούς δείκτες σωστής ανάπτυξης, όπως η περιέργεια, η δημιουργικότητα, τα θετικά συναισθήματα, η προσήλωση, και η επίτευξη στόχων.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με την Μπερκ, φώναξε και ρώτησε την κόρη της, «Γιατί δεν πίνουμε γάλα αγελάδας;» Η εξάχρονη Τζούλιετ απάντησε, «Γιατί πρέπει να το κλέψουμε από τα ζώα. Δεν μου αρέσει αυτό.»

Χάρη στη δουλειά κοινωνικών επιστημόνων που η Δρ. Έμα Σεπάλα αναφέρει στο άρθρο της, Συμπονετικό Μυαλό, Υγιές Σώμα, ξέρουμε ότι όταν ενεργούμε με συμπόνια, έχουμε πιο ευτυχισμένες και ολοκληρωμένες ζωές, καθώς και μία βελτίωση στην ψυχική, συναισθηματική, και φυσική μας κατάσταση. Και παρ’ όλο που αυτές οι έρευνες επικεντρώθηκαν στην μελέτη της συμπονετικής συμπεριφοράς προς άλλους ανθρώπους, μπορούμε εύκολα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι αυτές οι θετικές συνέπειες θα βρίσκουν εφαρμογή και όταν φερόμαστε με σεβασμό και καλοσύνη προς τα μη-ανθρώπινα ζώα.

 Αντί να κάνουμε επίθεση στους γονείς που επιλέγουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ως βίγκαν για ηθικούς λόγους, θα έπρεπε καλύτερα να τους συγχαρούμε και να τους υποστηρίξουμε στην προσπάθειά τους να εμπνεύσουν την ενσυναίσθηση και την συμπόνια σε όλους μας.

Πηγή/Μετάφραση από: 
Is Raising Children to Be Vegan Bad for Their Mental Health? by Beth Levine
http://www.onegreenplanet.org/natural-health/is-raising-children-to-be-vegan-bad-for-their-mental-health/

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Καροτοκεφτεδάκια



Υλικά για 10 μικρά κεφτεδάκια
5 καρότα μεσαίου μεγέθους, τριμμένα στον τρίφτη
1/2 κούπα βρασμένα φασόλια, λιωμένα με το πηρούνι (εγώ χρησιμοποίησα κόκκινα)
1 κ.τ.γ. κύμινο
1 βιγκανοαυγό (1 κ.τ.σ. λιναρόσπορο + 3 κ.τ.σ. νερό χλιαρό)
3 κ.τ.σ. τριμμένη φρυγανιά
1/2 κ.τ.γ. μπέικιν πάουντερ
αλάτι-πιπέρι

Ετοιμάζουμε πρώτα πρώτα το βιγκανοαυγό, ανακατεύουμε τον λιναρόσπορο με το νερό και αφήνουμε να σταθεί μερικά λεπτά. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε το τριμμένο καρότο και τα λιωμένα φασόλια, προσθέτουμε τα μπαχαρικά και το μπέικιν πάουντερ και τελευταίο το βιγκανοαυγό. Ανακατεύουμε καλά, πλάθουμε κεφτεδάκια και τα τηγανίζουμε σε μεσαία φωτιά για 2 λεπτά από κάθε πλευρά μέχρι να χρυσίσουν. Τα βάζουμε πάνω σε απορροφητικό χαρτί μόλις τα βγάλουμε από το τηγάνι για να απαλλαγούμε από το υπερβολικό λάδι. 

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Βέγκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη



Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Ποτέ πια μόνα στις ιατρικές εξετάσεις!

αναδημοσίευση από parents.gr

Απόφαση-γνωμοδότηση του Συνήγορου του Πολίτη σχετικά με απομάκρυνση γονέων από το δωμάτιο κατά την διάρκεια απλών ιατρικών πράξεων στα παιδιών τους! Επιτέλους δικαίωση για τους γονείς που παλεύουν για το αυτονόητο! Ένα βήμα πιο κοντά βρίσκονται οι γονείς που υποστηρίζουν το αυτονόητο, να είναι παρόντες σε κάθε ιατρική πράξη, στην οποία το παιδί έχει τις αισθήσεις του, εφόσον δεν υπάρχει άλλος συγκεκριμένος λόγος που να δικαιολογεί την απομάκρυνσή τους.

Η εμπεριστατωμένη εισήγηση με βιβλιογραφία και όλα τα σχετικά παραρτήματα, δίνει βάση στο αίτημα όλων αυτών των γονέων, που προσπαθούν εδώ και χρόνια να πείσουν τους επαγγελματίες υγείας να δρούν υπέρ του συμφέροντος του παιδιού. Αναδεικνύει το προφανές, ότι δηλαδή η παρουσία του γονέα θα πρέπει να επιτρέπεται και να ενθαρρύνεται! Επίσης αναφέρεται και στην περίπτωση των εφήβων των οποίων η ανάγκη για παρουσία του γονέα, επίσης θα πρέπει να γίνεται σεβαστή. Όπως αναφέρει, η απομάκρυνση εάν είναι απαραίτητη θα πρέπει να έχει ειδική κατά περίπτωση αξιολόγηση.

Ελπίζουμε εδώ να υπάρξει ειδική αναφορά στις περιπτώσεις που μπορούν να δικαιολογούν μια τέτοια "κατά περίπτωση" απομάκρυνση, πχ σε περιπτώσεις ψυχικών ασθενειών του γονέα, ή υποψίας κακοποίησης (έλειπε αυτή η περίπτωση απο την ετυμηγορία) κα. Η απόφαση, πολύ ευγενικά, αλλά ξεκάθαρα, υποδεικνύει ότι είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθεί ειδική οδηγία, η οποία θα οδηγήσει και σε καλύτερη εκπαίδευση των ειδικών, στο να παρέχουν αυτό που οφείλουν, το οποίο όπως αναφέρει ο συνήγορος του πολίτη, δεν είναι μόνο η παροχή ιατρικής φροντίδας αλλά και η ορθή μεταχείριση του ασθενούς. Το αυτονόητο δηλαδή.

Διαβάστε τη γνωμοδότηση εδώ:http://parents.org.gr/images/upload/pote_pia_mona_pdf.pdf

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Συνήγορος του Παιδιού: Αντισυνταγματική η άρνηση εγγραφής παιδιών που δεν έχουν εμβολιαστεί

Αναδημοσίευση από: http://goneis.info

Τοποθέτηση-βόμβα του Συνηγόρου του Παιδιού εναντίον της σύνδεσης της υποχρεωτικότητας των παιδικών εμβολιασμών με την εγγραφή των παιδιών στην υποχρεωτική εκπαίδευση, που αφορά χιλιάδες γονείς και συμπίπτει με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.162670/20474/2013 επιστολή του Συνηγόρου του Παιδιού στο Υπουργείο Παιδείας ύστερα από την αναφορά που κατέθεσε δικηγόρος που εκπροσωπούσε τρεις συλλόγους, η άρνηση εγγραφής των μαθητών στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε περίπτωση που δεν έχουν εμβολιαστεί παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, και ως εκ τούτου είναι αντισυνταγματική. Συγκεκριμένα, αν υποθέσουμε ότι επιδιωκόμενος σκοπός είναι η προστασία της δημόσιας υγείας, ο περιορισμός του δικαιώματος της πρόσβασης στην εκπαίδευση δεν είναι ούτε κατάλληλος, ούτε αναγκαίος για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Αφενός προβλέπονται ήδη από τη νομοθεσία κυρώσεις για τους γονείς για τη μη διενέργεια ορισμένων εμβολίων και αφετέρου, κατά πάγια θέση των ειδικών στο χώρο της υγείας, σε περιόδους που δεν υφίσταται επιδημία, η υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών χρησιμοποιείται για την αναγκαιότητα να παραμείνει ενεργός ο μηχανισμός συλλογικής ανοσίας για λόγους προληπτικούς χωρίς ο μη εμβολιασμός των παιδιών να συνιστά κίνδυνο για τα υπόλοιπα εμβολιασμένα παιδιά. Γι’ αυτό, αρκεί η σημείωση στο ατομικό βιβλιάριο υγείας του μαθητή αν είναι ή όχι εμβολιασμένος και με ποια εμβόλια.

Το ζήτημα έχει τεράστια σημασία για τους γονείς που όφειλαν να εγγράψουν αυτή την περίοδο τα παιδιά τους στα σχολεία και δεν ήθελαν ή δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα λόγω της οικονομικής κρίσης να εμβολιάσουν τα παιδιά τους με τα προβλεπόμενα, από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, εμβόλια. Στο εξής, οι διευθυντές των σχολείων δεν θα μπορούν να μη δέχονται τα μη εμβολιασμένα παιδιά ή να αρνούνται την επανεγγραφή τους γι’ αυτό το λόγο. Αντίθετα, ο Συνήγορος του Παιδιού, παρόλο που αναγνωρίζει ότι όταν δεν υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός που διενεργείται χωρίς την συναίνεση του εμβολιαζόμενου ή του έχοντος τη γονική μέριμνα συνιστά προσβολή της προσωπικότητας και παραβιάζει τη θεμελιώδη υποχρέωση σεβασμού της αξίας του ανθρώπου, τελικά, αποφαίνεται ότι η υποχρεωτική αναγκαιότητα ή μη της διενέργειας των εμβολιασμών ανήκει στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγιεινής του Υπουργείου Υγείας, καθώς πρέπει να απαντηθεί από ειδικούς στο χώρο της υγείας.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Σμούθι με φράουλες και μύρτιλλα (blueberries)

Τώρα τελευταία που ζεσταίνομαι και δεν έχω όρεξη να μαγειρέψω, αντικαθιστώ πολλά από τα γεύματά μου με λαχταριστά σμούθι που αγαπά πολύ και ο πιτσιρίκος της οικογένειας. Αυτό είναι το πιο πρόσφατο που δοκιμάσαμε και του άρεσε πολύ. Οι φράουλες είναι καλό να είναι βιολογικές, γιατί οι συμβατικές που βρίσκει κανείς στο σουπερ μάρκετ ή στη λαϊκή είναι από τις πιο επιβαρυμένες με φυτοφάρμακα τροφές.


Για ένα μεγάλο ποτήρι:
15 φράουλες
μισή μπανάνα
1/3 της κούπας μύρτιλλα (blueberries)
1/2 κούπα παγωμένο νερό ή φυτικό γάλα
2 κ.τ.σ. γιαούρτι σόγιας βανίλια ή φράουλα

Ρίχνουμε όλα τα υλικά στο μπλέντερ, και voila!

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Οι στρεσογόνες καταστάσεις στο σπίτι, αλλάζουν το DNA των παιδιών

Μία ομάδα ερευνητών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τουλέιν, ανακάλυψε ότι η έκθεση σε ενδοοικογενειακή βία ή τραυματικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο DNA των παιδιών, και συγκεκριμένα στα τμήματα του DNA που ονομάζονται τελομερή. Η έρευνα αυτή έρχεται να προσθέσει νέες αποδείξεις σε προηγούμενες δημοσιεύσεις σχετικά με το πώς το στρεσογόνο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει μόνιμα τα χρωμοσώματα. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην έκδοση Pediatrics.

 Το τελομερές είναι μια περιοχή του DNA, που βρίσκεται στο τέλος του χρωμοσώματος, και το προστατεύει από τη φθορά. Τα τελομερή μικραίνουν σε μήκος κάθε φορά που τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέγεθος. Όταν τα τελομερή φτάσουν σε αυτό το όριο, τα κύτταρα παύουν να πολλαπλασιάζονται. Το μήκος των τελομερών έχει συνδεθεί με ένα πλήθος ασθενειών, και τα τελομερή με το μικρότερο μήκος έχουν συνδεθεί με μεγαλύτερα ποσοστά καρδιακών παθήσεων, διαβήτη, γνωστικής μείωσης, ψυχικών ασθενειών κλπ.

 Για να εξετάσουν εκτενέστερα το πώς τα αρνητικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν αρνητικά την υγεία των παιδιών, ερευνητές του Πανεπιστημίου Τουλέιν, μελέτησαν τη σύνδεση μεταξύ της έκθεσης σε βίαιες καταστάσεις με το μήκος των τελομερών στη νεαρή ηλικία. Η έρευνα αφορά σε 80 παιδιά ηλικιών από 5 έως 15 από τη Νέα Ορλεάνη, των οποίων οι γονείς έδωσαν συνεντεύξεις στους ερευνητές σχετικά με τα τραυματικά γεγονότα που έχουν ζήσει τα παιδιά τους. Η ερευνητική ομάδα πήρε δείγματα από τα παιδιά και ανέλυσε το μήκος των τελομερών, βρίσκοντας σχέση μεταξύ της έκθεσης σε ενδοοικογενειακή βία και μικρού μήκους τελομερών.

Συγκεκριμένα, βρήκαν ότι το μήκος των τελομερών ήταν σημαντικά μικρότερο σε παιδιά που είχαν ζήσει αρνητικά γεγονότα ενός της οικογένειας, όπως ενδοοικογενειακή βία, αυτοκτονίες ή φυλακίσεις, σε σχέση με τα παιδιά που είχαν πιο σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. [...] «Οι στρεσογόνες καταστάσεις εντός του σπιτιού τους, όπως το να δουν κάποιο μέλος της οικογένειας να πέφτει θύμα βίας, δημιουργούν ένα περιβάλλον που επηρεάζει το DNA μέσα στα κύτταρα των παιδιών», εξηγεί η συγγραφέας Δρ. Στέισι Ντρούρι. Όσα περισσότερα τέτοια περιστατικά ζήσει ένα παιδί στη ζωή του, τόσο μικραίνουν τα τελομερή του, και το συμπέρασμα βγήκε λαμβάνοντας υπόψη άλλους ελεγχόμενους παράγοντες, όπως το κοινωνικοοικονομικό στάτους, την μόρφωση της μητέρας, την ηλικία των γονέων αλλά και του παιδιού.»

 Αυτή είναι η δεύτερη έρευνα που δημοσιεύεται φέτος και συνδέει το στρεσογόνο οικογενειακό περιβάλλον με το μήκος των τελομερών του DNA. Τον περασμένο Απρίλιο, μία άλλη έρευνα ανέφερε ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε φτωχές και αποσταθεροποιημένες οικογένειες, είχαν κοντύτερα τελομερή σε σχέση με παιδιά που μεγάλωναν με αγάπη σε σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. Σύμφωνα με την Δρ. Ντρούρι, η έρευνα δείχνει πως το οικογενειακό περιβάλλον είναι μία πολύ σημαντική σταθερά σε ότι αφορά τις μόνιμες βιολογικές επιπτώσεις στην παιδική ηλικία.

Πηγές: http://www.iflscience.com/health-and-medicine/exposure-stress-child-can-permanently-affect-your-dna#TsoSDIbDYIdv16lF.99
http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/06/10/peds.2013-3415 http://tulane.edu/news/releases/family-violence-leaves-genetic-imprint.cfm

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Γονείς ενάντια στην σωματική και ψυχολογική βία


Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Ιδέες για βίγκαν παιδικό πάρτυ

Μία από τις συχνές ερωτήσεις που καλούμαι να απαντήσω ως βίγκαν μαμά είναι πως τα βγάζω πέρα με τα παιδικά πάρτυ. Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν επαφή με τη βίγκαν κουζίνα, δύσκολα μπορούν να φανταστούν τι μπορεί να περιλαμβάνει ένας 100% φυτικής προέλευσης μπουφές για τα μικρούλια.

Είπα λοιπόν να μοιραστώ φωτογραφίες και ιδέες από το μενού που είχαμε στα πρόσφατα γενέθλια του βιγκανάκου μου. Τα περισσότερα παιδάκια ήταν μεταξύ 2-5 ετών και μπορώ να πω ότι τίμησαν τα φαγάκια δεόντως! Οφείλω να δώσω ευχαριστείες στη μητέρα μου και την αδερφή μου που έλαμψαν στην κουζίνα & κάνανε μικρά θαύματα!

Ο μπουφές, πέρα από τη βίγκαν τούρτα:
  • Χορτοπιτάκια
  • Πίτσα
  • Ντοματοκεφτέδες
  • Βαρκούλες από σφολιάτα γεμιστές με πατατοσαλάτα
  • Σουβλάκια με τόφου, καπνιστό λουκανικάκι σόγιας, φυτικό τυρί Βιοφάστ & πατατούλες
  • Κιμαδοταρτούλες με κιμά σόγιας, μπεσαμέλ και φυτικό τυρί
  • Ποπ κορν σε χωνάκια
  • Σουβλάκια με τηγανίτες και φράουλες
  • Γελαστά προσωπάκια από σφολιάτα γεμιστά με μαρμελάδα φράουλα (ιδέα από εδώ)
  • Ανεμόμυλοι από σφολιάτα γεμιστοί με μαρμελάδα βερύκοκο (ιδέα από εδώ)
  • Cupcakes με μπισκότο και βουτυρόκρεμα
  • ή απλά βανίλιας ή σοκολατένια 
Μερικές ακόμη ιδέες: 
  • Σαντουιτσάκια με βίγκαν μαγιονέζα, φυτικό τυρί και αγγουράκι
  • Τορτίγιες γεμιστές με λαχανικά
  • Ντόνατς ψητά στο φούρνο
  • Μακαρονοσαλάτα

Voila!


Ποπ κορν σε χωνάκια

γελαστά προσωπάκια

ανεμόμυλοι

βαρκούλες γεμιστές με πατατοσαλάτα
(μαγιονέζα, πατάτες, αρακάς, καλαμπόκι, καρότο)

κιμαδοταρτούλες με μπεσαμέλ και φυτικό τυράκι
Cupcakes βανίλιας και σοκολάτας με βουτυρόκρεμα





σουβλάκια με τηγανίτες και φράουλες


Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Το αγόρι πίσω από τη μάσκα

Νομίζω ότι ξεχνάμε την καταπίεση που τρώνε τα αγόρια μας, γιατί η κοινωνική πίεση πάνω στα κορίτσια είναι πιο ξεκάθαρη και εμφανής. Όταν ακούω αυτό το "οι άντρες δεν κλαίνε", μόλις δακρύσει ένα αγοράκι ή στεναχωρηθεί, "μην κάνεις σαν γυναικούλα" αργότερα στην εφηβεία, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Πως περιμένουμε να μεγαλώσουμε άντρες που ξέρουν να μοιράζονται τα συναισθήματα τους, που έχουν αυτοπεποίθηση και πίστη στον εαυτό τους, άντρες με κατανόηση κλπ. αν τους διδάσκουμε από μωρά, ότι δεν έχουν δικαίωμα στην εκδήλωση των συναισθημάτων τους; Τους εγκλωβίζουμε δια παντός σε μία στερεότυπη εικόνα του τι σημαίνει "να είσαι άντρας". Και ζούνε φορώντας μια μάσκα.


Για περισσότερα διαβάστε και το βιβλίο:
Real Boys : Rescuing Our Sons from the Myths of Boyhood

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Οι αιχμάλωτοι των Αθηνών

Αναδημοσίευση από την Lifo.

Από τον Θανάση Χαραμή
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν

Είναι τα ζώα του πάρκου ευτυχισμένα;
Το LIFO.gr επισκέπτεται το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο και καταγράφει εξαντλητικά όσα είδε


H PETA ενίοτε καταφεύγει σε υπερβολικά δραματικούς τόνους για να υπερασπιστεί τις απόψεις της και τα ζώα. Αυτό δεν σημαίνει πως καταθέτει ψευδή στοιχεία και ντοκουμέντα, αλλά πως το αυτονόητο το παρουσιάζει όσο πιο μελό γίνεται ώστε να προκαλέσει τη μέγιστη συγκίνηση και ευαισθητοποίηση. Πρόσφατα και με αφορμή το περιστατικό με την μικρή καμηλοπάρδαλη που θανατώθηκε στην Κοπεγχάγη εξέδωσε κατά την γνώμη μου μια από τις πιο ακριβείς επιστολές που εξηγούσαν τους λόγους που εναντιώνεται στα ζωολογικά πάρκα. Ολόκληρη μπορείτε να την διαβάσετε εδώ. Το σημείο στο οποίο στάθηκα και το οποίο μάλλον ήταν η αφορμή για αυτό το ρεπορτάζ:
Το να δείχνεις στα παιδιά ζώα που βαριούνται, έχουν κατάθλιψη και περιφέρονται νευρικά στους περιφραγμένους χώρους τους, δεν προσφέρει καμία απολύτως ενημέρωση για την άγρια ζωή. Σκεφτείτε να πηγαίνατε τα παιδιά σας σε φυλακή, για να τα διδάξετε για την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Mαζί με τον Πάρι Ταβιτιάν, βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στα Σπάτα, σε αυτό που στο μυαλό μου είναι ό,τι κοντινότερο σε αιχμαλωσία ζώων στην Ελλάδα: το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο.

Ακολουθήσαμε τις οδηγίες οι οποίες προσδιορίζουν ως ιδανικές ώρες για επίσκεψη το πρωί. Είναι οι ώρες που τα ζώα είναι πιο δραστήρια και οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να τα παρατηρήσουν καλύτερα. Δέκα το πρωί ήμασταν στην είσοδο. Είχε τρομερή υγρασία, πολύ κρύο και συννεφιά. Φτάνοντας στην είσοδο αγοράσαμε δύο εισιτήρια στην τιμή των 18 ευρώ έκαστο τα οποία μας εξασφάλιζαν και πρόσβαση στα Εκπαιδευτικά Προγράμματα Θαλάσσιων Θηλαστικών. " Με τρία ευρώ επιπλέον θα δείτε και τα δελφίνια μας!" μας υπενθύμισε η κοπέλα στη γκισέ. Είχαμε μισή περίπου ώρα για να φτάσουμε στην πισίνα των δελφινιών και αρχίσαμε να βολτάρουμε σαν χαμένοι μέσα στο πάρκο.

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Τρία στα δέκα παιδιά είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα


Υπέρβαρα ή παχύσαρκα είναι τουλάχιστον τρία στα δέκα παιδιά, όπως προκύπτει από την υλοποίηση του Προγράμματος Ε.Υ.ΖΗ.Ν. κατά το σχολικό έτος 2012-2013, στο οποίο συμμετείχαν συνολικά 359.262 μαθητές από 4.451 σχολεία της χώρας.

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 23,2% των αγοριών και το 23,8% των κοριτσιών αξιολογήθηκαν ως υπέρβαρα, ενώ το 11% και το 9,8% των αγοριών και κοριτσιών, αντιστοίχως, ως παχύσαρκα.

 Στα υπέρβαρα παιδιά τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου (25%) και τα χαμηλότερα στη Δυτική Ελλάδα (22%). Τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας καταγράφηκαν στα νησιά του Βόρειου (13%) και Νότιου (12,8%) Αιγαίου και τα χαμηλότερα στη Δυτική Ελλάδα (9,2%).

 Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, φαίνεται ότι απέχουν αρκετά από το ιδανικό μοτίβο της υγιεινής Μεσογειακής Δίαιτας. Ωστόσο, τα κορίτσια έχουν σε μεγαλύτερο ποσοστό ικανοποιητικές διατροφικές συνήθειες (40,3%) σε σύγκριση με τα αγόρια (37,9%). Παράλληλα, τα αγόρια σε μεγαλύτερο ποσοστό (27,4%) υπερβαίνουν τον επιτρεπτό χρόνο παρακολούθησης τηλεόρασης και βιντεοπαιχνιδιών (2 ώρες) σε σύγκριση με τα κορίτσια (21,6%).

 Υπενθυμίζεται ότι τη φετινή χρονιά το Πρόγραμμα Ε.Υ.ΖΗ.Ν. θα εφαρμοστεί στα σχολεία όλης της χώρας, από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 10 Απριλίου. Το πρωτοποριακό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, με ποικίλες δράσεις, στοχεύει στη διασφάλιση της υγιούς ανάπτυξης των παιδιών και των εφήβων, μέσα από την αξιολόγηση της ανάπτυξής τους και των συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας, καθώς και μέσα από την υποστήριξη για ένα υγιεινό και δραστήριο τρόπο ζωής.

Δείτε εδώ αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας
Πηγή

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Αθώοι οι 72 γονείς που δικάστηκαν επειδή γέννησαν στο σπίτι

Πηγή: http://www.vice.com/gr/read/thessaloniki-goneis-dikh
Κώστας Κουκουμάκας
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Αβραμίδης


 Στην αίθουσα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης οι κατηγορούμενοι είναι τόσοι πολλοί, ώστε καταλαμβάνουν, εκτός από το εδώλιο, σχεδόν όλες τις θέσεις στο ακροατήριο. Είναι πιθανόν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο δικαστήριο καλείται να δικάσει τόσους κατηγορούμενους σε μία υπόθεση. Σε αυτήν την ασυνήθιστη ακροαματική διαδικασία δικάζονται 72 γονείς που επέλεξαν τον φυσικό τοκετό στο σπίτι και επιπλέον έξι μαιευτήρες-γυναικολόγοι και μία μαία, οι οποίοι βεβαίωσαν τις γεννήσεις.

Κάθομαι στο έδρανο πίσω από τους συνηγόρους υπεράσπισης, έτσι ώστε σχεδόν διαβάζω τις ερωτήσεις που έχουν ετοιμάσει να υποβάλουν στους μάρτυρες. Είναι η πιο παράξενη δίκη που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Από το ίδιο σημείο μπορώ να διακρίνω καθαρά και τα πρόσωπα των κατηγορούμενων. Δύο γυναίκες βρίσκονται στο εδώλιο με τα παιδιά τους στην αγκαλιά, φίλοι και συγγενείς άλλων ζευγαριών νανουρίζουν βρέφη σε καροτσάκια έξω από την αίθουσα.


Η Ευαγγελία Τσιρπανλή και ο Κώστας Ηλιάδης με τον 8 μηνών γιο τους Τρύφωνα, στο σπίτι τους στο Παλαιόκαστρο Θεσσαλονίκης.

Όλοι αυτοί δεν γέννησαν στο σπίτι από οικονομική ανάγκη. Αντίθετα, είναι στην πλειονότητά τους ζευγάρια με ανώτερη μόρφωση και κοινωνικό προφίλ, που γέννησαν συνειδητά στο σαλόνι τους σπιτιού τους, κάνοντας πράξη, όπως λένε, του αναγνωρισμένου από την νομοθεσία δικαιώματος να επιλέγουν ελεύθερα τις συνθήκες τοκετού. Ωστόσο, η εισαγγελέας που συνέταξε το κατηγορητήριο της παράδοξης δίκης θεώρησε επιλήψιμα δύο συγκεκριμένα στοιχεία.
Όπως προκύπτει από την αργή διαδικασία στο Πλημμελειοδικείο, οι γιατροί δικάζονται για «ψευδή ιατρική πιστοποίηση», καθώς κρίθηκε ότι δεν ήταν τυπικά παρόντες στους τοκετούς, επομένως δεν μπορούσαν να βεβαιώσουν τις γεννήσεις στο ληξιαρχείο. Από την άλλη, οι γονείς δικάζονται για ηθική αυτουργία στο προηγούμενο αδίκημα κι επιπλέον για «ρύπανση περιβάλλοντος». Αυτή αφορά στη διαχείριση του πλακούντα, τον οποίο οι υγειονομικές υπηρεσίες χαρακτηρίζουν «επικίνδυνο μολυσματικό απόβλητο», χωρίς ωστόσο να υπάρχει περαιτέρω νομική πρόβλεψη. Οι γονείς μετά τον τοκετό συνήθως θάβουν τον πλακούντα στην αυλή του σπιτιού και φυτεύουν πάνω του ένα δεντράκι ως παντοτινό σύμβολο της ένωσης μητέρας και παιδιού.
Μετά από πέντε ώρες επίπονης διαδικασίας στην ασφυκτικά γεμάτη δικαστική αίθουσα, ο εισαγγελέας της έδρας είναι κατηγορηματικός στην αγόρευσή του: «Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί η υπόθεση έφτασε ως το ακροατήριο. Μου είναι αδύνατο να χαρακτηρίσω τον πλακούντα μολυσματικό απόβλητο», σημειώνει. Ο ίδιος ζητά και την απαλλαγή των γιατρών, με το σκεπτικό ότι στις περισσότερες περιπτώσεις περιέθαλψαν μητέρες και βρέφη λίγα λεπτά μετά τον τοκετό, επομένως μπορούσαν και να τον βεβαιώσουν. Το ακροατήριο ξεσπά σε χειροκροτήματα, σχεδόν δεν ακούγεται η ετυμηγορία της προέδρου που κρίνει αθώους και τους 79 κατηγορούμενους.





Ο οκτάμηνος γιος του Κώστα Ηλιάδη και της Ευαγγελίας Τσιρπανλή γεννήθηκε με φυσικό τοκετό στον καναπέ του σαλονιού. Για τη μητέρα αυτή ήταν μια λυτρωτική επιλογή.
«Μέχρι τον όγδοο μήνα της κύησης ένιωθα καταπιεστικό το γεγονός ότι θα έμπαινα σε κλινική, ότι θα ήμουν σε άγνωστο περιβάλλον που δεν θα μπορούσα να ελέγξω. Όταν παρακολούθησα τα “μαθήματα τοκετού” στην κλινική, η ανησυχία μου επιβεβαιώθηκε. Περιέγραφαν τον τοκετό ως μία σειρά παρεμβάσεων με ανατριχιαστική φυσικότητα. Ο ενδοφλέβιος ορός ωκυτοκίνης, ορμόνης για την για την επίσπευση του τοκετού, η ρήξη εμβρυικών υμένων, η επισκληρίδιος, η περινεοτομή, αυτά με φόβισαν από τη στιγμή που ήταν καταναγκαστικά. Κι έπειτα ότι παίρνουν το μωρό τις πρώτες ώρες. Ένιωσαν απειλή» περιγράφει η 31χρονη Ευαγγελία, κτηνίατρος στο επάγγελμα.
Η ίδια έπεισε τον σύζυγό της και εμπιστεύτηκε τη μαία της. Οι συσπάσεις άρχισαν το βράδυ της Ανάστασης και συνεχίστηκαν ως το βράδυ της επομένης. Ο Κώστας χρονομετρούσε τα λεπτά μεταξύ των συσπάσεων που πύκνωναν, είχε ενημερώσει ως και ταξί στην περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Η επαγγελματίας μαία άκουγε την καρδιά του εμβρύου, έκανε μασάζ στο περίνεο και καθησύχαζε τη μητέρα. Η πλαστική πισίνα με το χλιαρό νερό στο σαλόνι μαλάκωνε τους πόνους της. «Μέχρι που έγιναν αφόρητοι, ήμουν σε έκσταση, ένιωθα όπως οι ήρωες που κραυγάζουν σε πολεμικές ταινίες. Δεν κατάλαβα πότε η μαία ακούμπησε το βρέφος στην αγκαλιά μου. Έκλαιγε, ήταν ροζ, αφράτος. Αγκαλιαστήκαμε με τον Κώστα και κλαίγαμε». Η Ευαγγελία χρειάστηκε επτά ώρες για να γεννήσει, ενώ δεν έκανε περινεοτομή, όπως θα συνέβαινε στην κλινική.


Η Πασχαλίνα Καμπουρίδου είναι μία από τις λίγες μαίες στη Θεσσαλονίκη που αναλαμβάνει κατ’ οίκον τοκετούς. Αποφοίτησε από το Τμήμα Μαιευτικής του ΤΕΙ και απέκτησε άδεια ασκήσεως ελεύθερου επαγγελματία. «Είναι επιλογή κάθε γυναίκας να γεννήσει όπου αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Οι περισσότερες θα προτιμούσαν το σπίτι, όμως διστάζουν γιατί οι γιατροί επικαλούνται το ενδεχόμενο επιπλοκών, που είναι πάντως εξίσου πιθανές με τον τοκετό στην κλινική», λέει.
Το ζήτημα της κατάρτισης των επαγγελματιών υγείας τέθηκε επίμονα στη δίκη των 79 από την πρόεδρο του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης, Βικτωρία Μοσχάκη, η οποία εργάζεται στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Η δικαστική έρευνα που έφερε στο εδώλιο γονείς και γιατρούς ξεκίνησε από καταγγελία του συλλόγου, σύμφωνα με την οποία υπάρχουν ανειδίκευτες μαίες χωρίς καμία πιστοποίηση, που κάνουν τοκετούς στο σπίτι.
«Ο κατ’ οίκον τοκετός απαιτεί μεγάλη εμπειρία των μαιών, ειδικό εξοπλισμό, σωστή διαχείριση των αποβλήτων και ετοιμότητα οργανωμένου μαιευτικού κέντρου» σημειώνει η  Μοσχάκη. Η ίδια ισχυρίζεται ότι ενθαρρύνει τον τοκετό στο σπίτι και ενισχυτικά αναφέρει ότι ο Σύλλογος Μαιών έχει καταθέσει στο Υπουργείο Υγείας πρόταση για εφαρμογή του προγράμματος «Ελευθώ». Αυτό προβλέπει ασφαλή μαιευτική φροντίδα στο σπίτι, όμως με τη διασύνδεση μεγάλου νοσοκομείου. Μέχρι σήμερα το Υπουργείο δεν έχει απαντήσει στην πρόταση.


Η Κική Βενιωτά και ο Βαγγέλης Παπαδημητρίου με το 3,5 μηνών κοριτσάκι τους, που γεννήθηκε στο σπίτι τους, στην περιοχή Χαριλάου της Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με τη διπλωματική εργασία της το 2009, ο τοκετός στο σπίτι είναι μια συμφέρουσα υπόθεση για το δημόσιο σύστημα υγείας. Υπολογίστηκε ότι 2.250 φυσιολογικοί τοκετοί στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, με τετραήμερη παραμονή των εγκύων, στοίχισαν στο νοσοκομείο 3,2 εκατ. ευρώ. Αν εφαρμοζόταν το πρόγραμμα τοκετού μιας ημέρας, θα στοίχιζαν 1,1 εκατ. ευρώ μαζί με το κόστος της κατ’ οίκον φροντίδας από μαία.
Με την Ευτυχία Βενιωτά και τον Γιώργο Λυγερίδη συζητάμε για την μεγάλη απόφαση να γεννήσουν το δεύτερο αγόρι τους στο σπίτι. Το ζευγάρι των μουσικών και δασκάλων σε κρατικό ωδείο, ζούσε στο Παρίσι όταν ήρθε στον κόσμο το πρώτο παιδί της οικογένειας, ο 10χρονος σήμερα Ιάσων.
«Το γαλλικό σύστημα υγείας και η κουλτούρα των ανθρώπων εκεί στηρίζει τον κατ’ οίκο τοκετό. Παρ’ όλα αυτά, γέννησα σε κλινική, σε ειδικό δωμάτιο τοκετού, ζητώντας την παρουσία μόνο μιας μαίας» λέει η Ευτυχία. Η ίδια και ο σύζυγός της ένιωσαν πολύ άσχημα το πρώτο βράδυ που έπρεπε να μείνουν χωριστά. Επέστρεψαν στην Ελλάδα και όταν η Ευτυχία έμεινε έγκυος στο δεύτερο παιδί, πριν από έξι χρόνια, ήταν αποφασισμένη ότι θα γεννούσε στο σπίτι. «Ήμασταν λοιπόν οι δυο μας. Παίρναμε τηλεφωνικά οδηγίες από τη μαία, μας είχε πιάσει νευρικό γέλιο. Ήταν πολύ ιδιαίτερη στιγμή. Ο μικρός μας Νηρέας γεννήθηκε σε 13 λεπτά. Πήρα το παιδί στην αγκαλιά μου, ήμασταν εκεί μαζί όλη η οικογένεια και ο μεγαλύτερος γιος μας έκοψε τον ομφάλιο λώρο. Υπήρχε μια κατάνυξη στο σπίτι. Ήταν μια ιερή στιγμή και είμαστε τυχεροί που τη ζήσαμε τόσο έντονα».
Η ίδια είναι από τα ιδρυτικά μέλη της κίνησης birthchoices.grγια την προώθηση του φυσικού τοκετού και την κατάδειξη της εμπορευματοποίησης των μαιευτικών υπηρεσιών στη χώρα μας. Μόλις τον περασμένο Μάρτιο, η αρμόδια Επιτροπή του ΟΗΕ εξέφρασε την ανησυχία της για το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό των καισαρικών τομών στις δημόσιες και ιδιωτικές κλινικές της Ελλάδας, που φθάνουν στο 65 τοις εκατό επί των γεννήσεων, χωρίς ιατρική αιτιολόγηση. Τα ελληνικά ποσοστά είναι τα υψηλότερα στον κόσμο, πολύ πάνω από το 15 τοις εκατό που θεωρείται από την Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ότι καλύπτει ιατρικές ανάγκες.


Η Μάγδα Μιχαηλίδου με τον 10 μηνών γιο της έξω από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, παρακολουθεί τη «δίκη των 79». Η ίδια γέννησε στο σπίτι, παρ’ όλα αυτά δεν ήταν μεταξύ των κατηγορούμενων.
Επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των γεννήσεων στο σπίτι και ως εκ τούτου για ποσοστά επιπλοκών δεν τηρούνται στην Ελλάδα. Γιατροί και μαίες υπολογίζουν στο 2 τοις εκατό επί των συνολικών γεννήσεων το ποσοστό των κατ’ οίκον τοκετών. Η οικονομική κρίση και η κατάργηση του επιδόματος τοκετού των 900 ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ, που πλέον το χορηγεί μόνο στις γεννήσεις στο σπίτι, εκτιμάται ότι θα αυξήσουν αυτή την φυσική επιλογή.
Ένα κρίσιμο στοιχείο, πάντως, που αναδείχτηκε και από τη δίκη των 79, είναι η απουσία θεσμικού πλαισίου. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και τα πρόσωπα που μπορούν να βεβαιώσουν έναν τοκετό εκτός κλινικής ορίζονται από τον απαρχαιωμένο Νόμο 344 του 1976. Όπως ορίζεται, τον τοκετό πρέπει να πιστοποιήσει εντός δέκα ημερών ο γιατρός ή η μαία που παραστάθηκε, διαφορετικά ο πατέρας ή κάποιος αυτόπτης μάρτυρας. Η εξακρίβωση της ταυτότητας γονέων και παιδιών, αν και δεν αμφισβητήθηκε σε κανένα σημείο της δίκης, είναι ένα ακόμη ανοιχτό ζήτημα.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Μαιευτικής στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και επίσης πρόεδρο της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας, Βασίλη Ταρλατζή, η υπάρχουσα νομοθεσία δεν προβλέπει το παραμικρό για τις προϋποθέσεις του τοκετού στο σπίτι. «Μια γυναίκα για παράδειγμα παχύσαρκη ή με καρδιακά προβλήματα δεν είναι ασφαλές να γεννήσει στο σπίτι, ομοίως και μία πρωτότοκη» επισημαίνει ο καθηγητής. Επιπλέον, κατά γενική ομολογία, δεν παρέχεται η σχετική ενημέρωση προς τις εγκύους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν λανθασμένες επιλογές και προβλήματα.


Η Βίκυ Γκιουγκή, μία από τις κατηγορούμενες μητέρες, έχει συνολικά πέντε παιδιά. Στο δικαστήριιο πήγε με τον 2,5 ετών γιο της.
Η γυναικολόγος-μαιευτήρας Αγγελική Μπουζάκη εργάστηκε πολλά χρόνια σε κλινικές της Αγγλίας. «Ο τοκετός στο σπίτι στηρίζεται από τις κρατικές δομές εκεί. Υπάρχουν μαίες- δημόσιοι λειτουργοί, οι communitymidwives, που παρακολουθούν όλα τα στάδια του τοκετού. Κι επίσης, έξω από την πόρτα υπάρχει έτοιμο κρατικό ασθενοφόρο» περιγράφει.
Ο διευθυντής στο Ινστιτούτο Γυναικολογίας του Πανεπιστήμιου UCLστο Λονδίνο, Πίτερ Μπλόκλεχαρστ, επιβεβαιώνει ότι οι κρατικές δομές υγείας στη Μεγάλη Βρετανία στηρίζουν τον κατ’ οίκο τοκετό. Ο ίδιος αναφέρει ότι τα ποσοστά των επιπλοκών στις γέννες στο σπίτι είναι χαμηλά, αντίστοιχα με εκείνα στις κλινικές, εφόσον πάντα μιλάμε για «χαμηλού ρίσκου» τοκετούς και μητέρες χωρίς προβλήματα υγείας. «Οι γεννήσεις στο σπίτι κερδίζουν ολοένα και περισσότερα ζευγάρια στην Ευρώπη. Στην Ολλανδία αφορούν το 25 τοις εκατό των τοκετών» σημειώνει ο Μπλόκλεχαρστ. Η ελεύθερη επιλογή των συνθηκών τοκετού αναγνωρίστηκε πρόσφατα και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Τερνόφσκι κατά Ουγγαρίας).

Την ίδια στιγμή, καθώς το ζήτημα του μολυσματικού χαρακτήρα ή μη του πλακούντα λύθηκε στη δίκη των 79 στη Θεσσαλονίκη, η δικηγόρος Ελεάννα Ιωαννίδου, που εκπροσώπησε δέκα γονείς στο δικαστήριο, θέτει μία ακόμη κρίσιμη πτυχή.
«Η πρακτική ορισμένων κλινικών που αρνούνται να παραδώσουν στους γονείς τους πλακούντες, ώστε να τους θάψουν στη αυλή τους ή να τους διαχειριστούν σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, είναι παράνομη και πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να συνεχίσει να υφίσταται» σημειώνει. Υπάρχουν εταιρείες που παραλαμβάνουν τους πλακούντες με τον ισχυρισμό ότι θα τους θάψουν υγειονομικά. Στη δίκη πάντως, ειπώθηκε από μάρτυρες ότι πλακούντες χρησιμοποιούνται ακόμη και για την παρασκευή καλλυντικών ή την καλλιέργεια βλαστοκυττάρων.

Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Καλή Χρονιά!