Μεγαλώνοντας μικρούς χορτοφάγους

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Οι στρεσογόνες καταστάσεις στο σπίτι, αλλάζουν το DNA των παιδιών

Μία ομάδα ερευνητών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τουλέιν, ανακάλυψε ότι η έκθεση σε ενδοοικογενειακή βία ή τραυματικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο DNA των παιδιών, και συγκεκριμένα στα τμήματα του DNA που ονομάζονται τελομερή. Η έρευνα αυτή έρχεται να προσθέσει νέες αποδείξεις σε προηγούμενες δημοσιεύσεις σχετικά με το πώς το στρεσογόνο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει μόνιμα τα χρωμοσώματα. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην έκδοση Pediatrics.

 Το τελομερές είναι μια περιοχή του DNA, που βρίσκεται στο τέλος του χρωμοσώματος, και το προστατεύει από τη φθορά. Τα τελομερή μικραίνουν σε μήκος κάθε φορά που τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέγεθος. Όταν τα τελομερή φτάσουν σε αυτό το όριο, τα κύτταρα παύουν να πολλαπλασιάζονται. Το μήκος των τελομερών έχει συνδεθεί με ένα πλήθος ασθενειών, και τα τελομερή με το μικρότερο μήκος έχουν συνδεθεί με μεγαλύτερα ποσοστά καρδιακών παθήσεων, διαβήτη, γνωστικής μείωσης, ψυχικών ασθενειών κλπ.

 Για να εξετάσουν εκτενέστερα το πώς τα αρνητικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν αρνητικά την υγεία των παιδιών, ερευνητές του Πανεπιστημίου Τουλέιν, μελέτησαν τη σύνδεση μεταξύ της έκθεσης σε βίαιες καταστάσεις με το μήκος των τελομερών στη νεαρή ηλικία. Η έρευνα αφορά σε 80 παιδιά ηλικιών από 5 έως 15 από τη Νέα Ορλεάνη, των οποίων οι γονείς έδωσαν συνεντεύξεις στους ερευνητές σχετικά με τα τραυματικά γεγονότα που έχουν ζήσει τα παιδιά τους. Η ερευνητική ομάδα πήρε δείγματα από τα παιδιά και ανέλυσε το μήκος των τελομερών, βρίσκοντας σχέση μεταξύ της έκθεσης σε ενδοοικογενειακή βία και μικρού μήκους τελομερών.

Συγκεκριμένα, βρήκαν ότι το μήκος των τελομερών ήταν σημαντικά μικρότερο σε παιδιά που είχαν ζήσει αρνητικά γεγονότα ενός της οικογένειας, όπως ενδοοικογενειακή βία, αυτοκτονίες ή φυλακίσεις, σε σχέση με τα παιδιά που είχαν πιο σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. [...] «Οι στρεσογόνες καταστάσεις εντός του σπιτιού τους, όπως το να δουν κάποιο μέλος της οικογένειας να πέφτει θύμα βίας, δημιουργούν ένα περιβάλλον που επηρεάζει το DNA μέσα στα κύτταρα των παιδιών», εξηγεί η συγγραφέας Δρ. Στέισι Ντρούρι. Όσα περισσότερα τέτοια περιστατικά ζήσει ένα παιδί στη ζωή του, τόσο μικραίνουν τα τελομερή του, και το συμπέρασμα βγήκε λαμβάνοντας υπόψη άλλους ελεγχόμενους παράγοντες, όπως το κοινωνικοοικονομικό στάτους, την μόρφωση της μητέρας, την ηλικία των γονέων αλλά και του παιδιού.»

 Αυτή είναι η δεύτερη έρευνα που δημοσιεύεται φέτος και συνδέει το στρεσογόνο οικογενειακό περιβάλλον με το μήκος των τελομερών του DNA. Τον περασμένο Απρίλιο, μία άλλη έρευνα ανέφερε ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε φτωχές και αποσταθεροποιημένες οικογένειες, είχαν κοντύτερα τελομερή σε σχέση με παιδιά που μεγάλωναν με αγάπη σε σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. Σύμφωνα με την Δρ. Ντρούρι, η έρευνα δείχνει πως το οικογενειακό περιβάλλον είναι μία πολύ σημαντική σταθερά σε ότι αφορά τις μόνιμες βιολογικές επιπτώσεις στην παιδική ηλικία.

Πηγές: http://www.iflscience.com/health-and-medicine/exposure-stress-child-can-permanently-affect-your-dna#TsoSDIbDYIdv16lF.99
http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/06/10/peds.2013-3415 http://tulane.edu/news/releases/family-violence-leaves-genetic-imprint.cfm

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Γονείς ενάντια στην σωματική και ψυχολογική βία


Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Ιδέες για παιδικό πάρτυ

Μία από τις συχνές ερωτήσεις που καλούμαι να απαντήσω ως βίγκαν μαμά είναι πως τα βγάζω πέρα με τα παιδικά πάρτυ. Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν επαφή με τη βίγκαν κουζίνα, δύσκολα μπορούν να φανταστούν τι μπορεί να περιλαμβάνει ένας 100% φυτικής προέλευσης μπουφές για τα μικρούλια.

Είπα λοιπόν να μοιραστώ φωτογραφίες και ιδέες από το μενού που είχαμε στα πρόσφατα γενέθλια του βιγκανάκου μου. Τα περισσότερα παιδάκια ήταν μεταξύ 2-5 ετών και μπορώ να πω ότι τίμησαν τα φαγάκια δεόντως! Οφείλω να δώσω ευχαριστείες στη μητέρα μου και την αδερφή μου που έλαμψαν στην κουζίνα & κάνανε μικρά θαύματα!

Ο μπουφές, πέρα από τη βίγκαν τούρτα:
  • Χορτοπιτάκια
  • Πίτσα
  • Ντοματοκεφτέδες
  • Βαρκούλες από σφολιάτα γεμιστές με πατατοσαλάτα
  • Σουβλάκια με τόφου, καπνιστό λουκανικάκι σόγιας, φυτικό τυρί Βιοφάστ & πατατούλες
  • Κιμαδοταρτούλες με κιμά σόγιας, μπεσαμέλ και φυτικό τυρί
  • Ποπ κορν σε χωνάκια
  • Σουβλάκια με τηγανίτες και φράουλες
  • Γελαστά προσωπάκια από σφολιάτα γεμιστά με μαρμελάδα φράουλα (ιδέα από εδώ)
  • Ανεμόμυλοι από σφολιάτα γεμιστοί με μαρμελάδα βερύκοκο (ιδέα από εδώ)
  • Καπκέικς με μπισκότο και φρόστινγκ

Voila!


Ποπ κορν σε χωνάκια

γελαστά προσωπάκια

ανεμόμυλοι

βαρκούλες γεμιστές με πατατοσαλάτα
(μαγιονέζα, πατάτες, αρακάς, καλαμπόκι, καρότο)

κιμαδοταρτούλες με μπεσαμέλ και φυτικό τυράκι

σουβλάκια με τηγανίτες και φράουλες

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Το αγόρι πίσω από τη μάσκα

Νομίζω ότι ξεχνάμε την καταπίεση που τρώνε τα αγόρια μας, γιατί η κοινωνική πίεση πάνω στα κορίτσια είναι πιο ξεκάθαρη και εμφανής. Όταν ακούω αυτό το "οι άντρες δεν κλαίνε", μόλις δακρύσει ένα αγοράκι ή στεναχωρηθεί, "μην κάνεις σαν γυναικούλα" αργότερα στην εφηβεία, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Πως περιμένουμε να μεγαλώσουμε άντρες που ξέρουν να μοιράζονται τα συναισθήματα τους, που έχουν αυτοπεποίθηση και πίστη στον εαυτό τους, άντρες με κατανόηση κλπ. αν τους διδάσκουμε από μωρά, ότι δεν έχουν δικαίωμα στην εκδήλωση των συναισθημάτων τους; Τους εγκλωβίζουμε δια παντός σε μία στερεότυπη εικόνα του τι σημαίνει "να είσαι άντρας". Και ζούνε φορώντας μια μάσκα.


Για περισσότερα διαβάστε και το βιβλίο:
Real Boys : Rescuing Our Sons from the Myths of Boyhood