Μεγαλώνοντας μικρούς χορτοφάγους

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Αντιπαιδαγωγικό το θέαμα ζώων υπό αιχμαλωσία



Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων, με επιστολή της προς την υπουργό Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, διαμαρτύρεται για τις επικείμενες οργανωμένες επισκέψεις σχολείων στις εγκαταστάσεις του Αττικού Πάρκου, στις πισίνες του οποίου βρίσκονται εγκλωβισμένα, προς τέρψιν των θεατών, δελφίνια, θαλάσσιοι λέοντες και άλλα θηλαστικά.

Ένα τέτοιο θέαμα, όπως αναφέρουν, μόνο διδακτικό δεν είναι για τα παιδιά, αφού αποδεικνύει μόνο το πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι στα ζώα, οι οποίοι επιδιώκουν να βγάλουν τελικά μόνο κέρδος από αυτά.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της επιστολής:
«Καθώς πλησιάζει η έναρξη του σχολικού έτους είμαστε υποχρεωμένοι να επικοινωνήσουμε μαζί σας και να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία μας σχετικά με το ζήτημα των οργανωμένων επισκέψεων των σχολείων στις εγκαταστάσεις του Αττικού Πάρκου, όπου πρόσφατα έχουν μεταφερθεί θαλάσσια θηλαστικά, δελφίνια και θαλάσσιοι λέοντες.

Η διατήρηση των ζώων σε συνθήκες αιχμαλωσίας, παρόλο που τους παρέχεται τροφή, νερό, και στοιχειώδης ιατρική περίθαλψη, δεν παύει να είναι μια φυλακή που εξασφαλίζει ως ένα βαθμό την επιβίωσή τους, απαγορεύει όμως την ευζωία τους.

Εκείνο όμως που μας ανησυχεί ιδιαίτερα, πέρα από την ευημερία των ίδιων των ζώων, είναι ο αντιπαιδαγωγικός χαρακτήρας των επισκέψεων. Η παρατήρηση έγκλειστων άγριων ζώων και η παρακολούθηση παραστάσεων όχι μόνο δεν διδάσκει στους μαθητές το σεβασμό της ελευθερίας των άλλων ειδών, αλλά αντίθετα προωθεί την αντίληψη ότι τα ζώα είναι περιουσία των ανθρώπων, και λειτουργεί αντίθετα προς τη δημιουργία οικολογικής συνείδησης.

Αντίθετα στις αρχές της οικολογίας που αντιμετωπίζει κάθε ζωντανό οργανισμό ως μέρος ενός πολύπλοκου συνόλου με το δικό του μοναδικό ρόλο στην διατήρηση της ισορροπίας των οικοσυστημάτων, τα ζώα που βρίσκονται στο Αττικό Πάρκο και σε κάθε πάρκο, αναγκάζονται να ζουν απομονωμένα σε ένα στείρο, ξένο για αυτά περιβάλλον.

Ξεχνάμε με αυτόν τον τρόπο ότι για να σταματήσουν να απειλούνται και μην εξαφανιστούν αυτά τα είδη, δεν αρκεί μόνο να διατηρήσουμε μερικά ζώα ως δείγματα, αλλά να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε το φυσικό τους περιβάλλον στο σύνολό του, τόσο για εκείνα όσο και για εμάς τους ίδιους.

O αφύσικος τρόπος ζωής που προκύπτει από την έλλειψη ερεθισμάτων, τον περιορισμένο ζωτικό χώρο, την αδυναμία εκδήλωσης φυσιολογικών συμπεριφορών, και την διαρκή έκθεση στον ανθρώπινο παρατηρητή, δεν μπορεί να διδάξει στους μαθητές τίποτα για τα ίδια τα ζώα.

Στην πραγματικότητα μπορεί μόνο να μεταφέρει μια αλλοιωμένη εικόνα των άγριων συγγενών τους ενώ πλέον το διαδίκτυο, τα ντοκιμαντέρ, αλλά και η διακριτική και υπομονετική παρατήρηση στη φύση μπορούν να μας μάθουν πολύ περισσότερα για τις πραγματικές τους συνήθειές, τις ανάγκες τους και τις θαυμαστές τους ικανότητες.

Άλλωστε εδώ και χρόνια τα σχολεία συνεργάζονται επιτυχώς με περιβαλλοντικές ΜΚΟ οι οποίες έχουν με την πολυετή εμπειρία τους δημιουργήσει προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που εκτός από τις πληροφορίες που παρέχουν, προωθούν ταυτόχρονα το σεβασμό προς τη φύση και την ενεργό δράση για την προστασία του φυσικού πλούτου.

Η έκθεση ζώων και τα θεάματα που τα χρησιμοποιούν, σύμφωνα με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή τους. Η διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία για την δική μας διασκέδαση, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των άλλων ειδών.

Είναι ξεκάθαρο ότι στόχος της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης δεν μπορεί να επιτευχθεί, όταν μαθητές και εκπαιδευτικοί διδάσκονται ότι η απλή διασκέδαση του επισκέπτη, μπαίνει πάνω από το σεβασμό για τη ζωή και τη διαφορετικότητα, και αξίζει περισσότερο από την ελευθερία των άλλων ειδών.

Αντίθετα, αυτό που μαθαίνουμε είναι να μουδιάζουμε τα αισθήματα συμπόνιας για τα πλάσματα που υποφέρουν μπροστά μας και απλώς να τα προσπερνούμε συνεχίζοντας τη βόλτα μας. Είναι αυτή η αντίληψη για τον κόσμο και την σχέση μεταξύ όλων των ζωντανών οργανισμών που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας μέσα από τις εκπαιδευτικές επισκέψεις;

Πιστεύουμε ότι θα λάβετε υπόψη την έντονη ανησυχία μας κατά τη διαδικασία αδειοδότησης των εκπαιδευτικών επισκέψεων για το νέο σχολικό έτος, επιλέγοντας προς έγκριση όχι τα εντυπωσιακά θεάματα, αλλά τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες που διδάσκουν σεβασμό προς τη ζωή και τη φύση.

Είμαστε στη διάθεσή σας για να συζητήσουμε περαιτέρω σε μια συνάντηση αυτό το κατά τη γνώμη μας ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα».

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Είναι αυτή η 13χρονη πιο ηθική από εσένα;


http://veganizzzer.blogspot.com/2010/08/13.html
Η Clara Polito, 13 ετών, δεν είναι μια συνηθισμένη έφηβη
Είναι μια ηθική βίγκαν, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων και ιδιοκτήτρια της επιχείρησης Clara's Cakes, η οποία φτιάχνει θαυμάσια βίγκαν κέικ, μπισκότα, πίτες και άλλα γλυκίσματα. Ανάμεσα στις δημιουργίες της είναι η ''Not So Thin Mints'', ένα σοκολατένιο κέικ με δροσερή μέντα και σοκολάτα ganache, η ''S’more Fun'' ένα κέικ με γέμιση σοκολάτας και παγωμένη κρέμα βανίλιας και το τυραμισού, ένα κέικ με βανίλια και εσπρέσο και παγωμένη κρέμα τυριού γαρνιρισμένο με σκόνη κακάο.

Η Clara δεν είναι μόνο μια σεφ γαστρονομίας, βραβευμένη ως VIP (Vegan Important Person), αλλά είναι και μια εξαιρετικά σκεπτόμενη ακτιβίστρια που αφιερώνει το χρόνο και το ταλέντο της σε διάφορες οργανώσεις για την προστασία των ζώων. Στη συνέντευξη που μας έδωσε, μίλησε με ηθική σαφήνεια για τα δικαιώματα των ζώων που σπάνια συναντώ σε ανθρώπους πολύ μεγαλύτερούς της.

Είσαι χορτοφάγος από πέντε ετών και βίγκαν εδώ και ένα χρόνο. Έχεις κάνει ηθικές επιλογές που οι περισσότεροι σαρκοφάγοι ενήλικοι είναι απρόθυμοι ή ανίκανοι να κάνουν. Πιστεύεις ότι είναι λιγότερο ή πιο δύσκολο για σένα να κάνεις αυτές τις επιλογές σε μια σχετικά νεαρή ηλικία;


Είναι σίγουρα πιο εύκολο. Όντας νέος, δε θα μπορούσε να σε ενδιαφέρει τίποτα περισσότερο από τους οικογενειακούς θεσμούς και αξίες καθώς και η προσπάθεια να δημιουργήσεις το δικό σου αξιακό σύστημα. Αυτή είναι η ουσία όταν είσαι νέος. Να βρίσκεις το δικό σου τρόπο. Πιστεύω ότι όταν είσαι ενήλικος και έχεις περάσει περισσότερα, κατά μια έννοια προσκολλάσαι στους παλιούς σου τρόπους και στις κακές συνήθειές σου.

Πώς έχουν δεχτεί οι συνομήλικοί σου και οι γονείς τους το γεγονός ότι είσαι βίγκαν;

Βασικά, οι περισσότεροι από τους συνομήλικούς μου είναι αρκετά ανοικτοί σε αυτό, αλλά τους είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουν ότι «Ωχ! Όταν πίνω γάλα αγελάδας ή γάλα οποιουδήποτε άλλου ζώου, παίρνω κάτι από ένα ζώο που έχει βιαστεί... για να μπορέσω να έχω το γάλα της». Μερικοί από τους γονείς των συνομηλίκων μου δέχονται το βιγκανισμό και μερικοί προσπαθούν ακόμη και να μαγειρέψουν βίγκαν φαγητά για μένα… που σημαίνει συνήθως ζυμαρικά (γέλια). Εκτιμώ το γεγονός ότι προσπαθούν να με ευχαριστήσουν.

Και ποιο είναι το πιο περίεργο ή πιο ηλίθιο πράγμα που σου έχει πει κανείς για το βιγκανισμό;


Δεν ήταν καθόλου προσβλητικό, και είχε να κάνει με τη χορτοφαγία. Μερικά χρόνια πριν, ένας φίλος του αδελφού μου ήρθε στο σπίτι και του είπαμε ότι είμαστε χορτοφάγοι (τότε). Έτσι αισθάνθηκε λίγο άβολα και αντέδρασε με σοβαρότητα λέγοντας, «Είμαι χορτοφάγος, αλλά η μαμά μου με βάζει να τρώω κρέας.» Με έκανε να καταρρεύσω!
Πρόσφατα, ο πατέρας ενός φίλου μου είπε, «Μπορείς να βοσκήσεις σε αυτά τα χωράφια». Αυτό σίγουρα δε με άγγιξε καθόλου. Απλά γέλασα με το άσχετο σχόλιο. Μέχρι τώρα κανείς δε μου έχει κάνει τη συνηθισμένη ερώτηση, «Πώς παίρνεις πρωτεΐνη;».

Κάποια στιγμή αποφάσισες να ασχοληθείς ενεργά με τα ζώα. Η επιχείρησή σου 'Clara's Cakes' στηρίζει πολλές τοπικές οργανώσεις και βραβεύτηκες ως Ακτιβίστρια του Μήνα από το καταφύγιο ζώων Animal Acres. Υπάρχει κάποιο ζήτημα για τα ζώα που σε συγκινεί ιδιαίτερα;


Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση. Είτε πρόκειται για κακοποιημένο σκύλο είτε για κακοποιημένο ελέφαντα, είναι το ίδιο φρικιαστικό. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι οι αγελάδες των γαλακτοβιομηχανιών με απασχολούν περισσότερο αυτή την περίοδο. Σχεδόν πιστεύω ότι έχουν τη χειρότερη μεταχείριση όλων. Καταρχήν γονιμοποιούνται τεχνητά μέσω βιασμού, τα μωρά τους απομακρύνονται αμέσως μετά τη γέννα και τα στέλνονται για μοσχαρίσιο κρέας εάν είναι αγόρια. Εάν είναι κορίτσια, γίνονται μηχανές παραγωγής γάλακτος ακριβώς όπως οι μητέρες τους. Αυτό συνεχίζεται μέχρι τα κορμιά τους να μην αντέχουν άλλη εγκυμοσύνη, μερικές φορές μέχρι επτά χρόνια. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής κακοποιούνται ψυχικά και σωματικά. Όταν σταματούν να παράγουν γάλα και μωρά, θανατώνονται. Κάθε μητέρα έχει δεσμούς αγάπης με το μωρό της, είτε η μητέρα είναι αγελάδα, ή άνθρωπος ή οτιδήποτε άλλο. Ακόμα και όταν αγοράζετε γαλακτοκομικά από τοπική φάρμα, η διαδικασία είναι η ίδια, απλά δε σας το λένε.

Τι λες στους ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι αγαπούν τα ζώα αλλά τα τρώνε, τα φορούν κλπ; Τι πιστεύεις για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τους όρους «ανθρώπινη μεταχείριση» ή «ελευθέρας βοσκής» για να υποδείξουν ότι δεν είναι κακό να θανατώνονται ζώα από τη στιγμή που αντιμετωπίζονται με καλό τρόπο;


Έχω συγγενείς που αγαπούν τα σκυλιά και τις γάτες και έχουν σώσει αρκετά από αυτά, αλλά τρώνε τις αγελάδες, τα γουρούνια και τις κότες. Δεν το καταλαβαίνω. Πιστεύω ότι αρνούνται να δουν τις αποδείξεις κακοποίησης των ζώων για να μην κάνουν τη σύνδεση με το κρέας τους, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά.
Το δέρμα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Για κάποιους λόγους οι άνθρωποι δεν κάνουν τη σύνδεση ότι το δέρμα προέρχεται από ένα ζώο. Το δέρμα είναι αποδεκτό ενώ η γούνα όχι; Το να φοράει κανείς γούνα αποτελεί σύμβολο της κοινωνικής του θέσης. Κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πολύ γοητευτικοί και πλούσιοι. Στην πραγματικότητα κάνει τους ανθρώπους να φαίνονται βάρβαροι, απωθητικοί και απάνθρωποι. Εννοώ ότι, έλεος, φορούν ένα νεκρό ζώο που πιθανώς γδάρθηκε ζωντανό.
Είχα μερικούς συμμαθητές που είδαν την επιχείρηση Food Inc και δήλωσαν ότι θα αγοράζουν μόνο οργανικό κρέας. Δυστυχώς δεν ήξεραν την αλήθεια. «Οργανικός» και «ελευθέρας βοσκής» δε σημαίνει και «καλά μεταχειρισμένος». Η «ανθρώπινη μεταχείριση» επίσης παραπέμπει σε ευγένεια, έλεος, συμπόνοια κλπ. Αυτοί οι όροι δεν παραπέμπουν σε δολοφονία, όμως τελικά αυτά τα ζώα δολοφονούνται.
«Ελευθέρας βοσκής» στην πραγματικότητα σημαίνει ότι τα κοτόπουλα δεν είναι σε κλουβιά, όμως έχουν την ίδια μοίρα με εκείνα που είναι φυλακισμένα. Οπότε όχι, δε συμφωνώ με το να στερήσω το μοναδικό πράγμα που έχει ένα ζώο, δηλαδή τη ζωή του. Ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η ζωή που κάνει.

Στον ιστότοπό σου, Clara In Veganland έχεις γράψει ότι για έναν άνθρωπο που καταναλώνει κρέας ή γαλακτοκομικά, οι αληθινές φωτογραφίες και τα βίντεο μπορούν να τον επηρεάσουν περισσότερο από μια παθιασμένη ομιλία. Ποιες πηγές προτείνεις, όπως ταινίες, ιστοσελίδες και βιβλία, είτε για τους ανθρώπους που ξεκινούν να ανακαλύπτουν το βιγκανισμό και τα δικαιώματα των ζώων είτε για τους υπόλοιπους ανθρώπους;


Μερικές καλές ιστοσελίδες είναι οι: peta2.com, farmusa.org, animalliberationfront.com, chooseveg.com, voiceofthevoiceless.org, mercyforanimals.org και milksucks.com.

Χωρίς να μας αποκαλύψεις τα μυστικά σου, ποιες συμβουλές μπορείς να δώσεις στους ανθρώπους για υγιεινά και χωρίς προϊόντα βίας σπιτικά εδέσματα χωρίς αυγά και γαλακτοκομικά;


Αγοράστε το βιβλίο Vegan Cupcakes Take Over the World! Αυτό το βιβλίο μου έμαθε να μαγειρεύω βίγκαν.

Η ακτιβίστρια Jasmin Singer δήλωσε στο CNN ότι, «ένα καλό βίγκαν κέικ έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πάντα προς το καλύτερο. Είναι σχεδόν σα μια πολιτική δήλωση χωρίς το γλάσο». Γιατί είναι το φαγητό ένας τόσο σημαντικός πρεσβευτής για ένα βίγκαν τρόπο ζωής κατά τη γνώμη σου;

Αυτή είναι και επίσημα η αγαπημένη μου ατάκα αυτή την περίοδο.

Λοιπόν, όταν δαγκώνεις ένα εύγευστο και αφράτο κέικ με γέμιση κρέμας, έχεις ένα αίσθημα χαράς και ικανοποίησης. Ειδικά όταν συνειδητοποιείς ότι δεν έχει κανένα ζωικό προϊόν. Οπότε, αν οι περισσότερες βίγκαν επιλογές είναι τόσο νόστιμες, γιατί να μη γίνεις βίγκαν; Ίσως το κόλπο για να πείσεις κάποιον να γίνει βίγκαν είναι να του παρουσιάσεις τη βίγκαν κουζίνα και μετά να του πεις γιατί δεν καταναλώνεις ζωικά προϊόντα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου κέικ σήμερα; Είμαι σίγουρος ότι έχεις διαφορετικό κάθε μέρα.

Για σήμερα είναι μάλλον το τυραμισού. Οι γεύσεις των κέικ είναι κάτι σαν τα χρώματα για εμένα. Όταν κάποιος με ρωτάει «ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» Λέω, «κάθε μέρα και διαφορετικό, σήμερα είναι το πράσινο».

Τι μουσική έχεις στο iPod σου τώρα; Είναι κάτι που θα ντρεπόσουν να παραδεχτείς ότι ακούς;


Βασικά έχω μουσική ανεξάρτητων παραγωγών. Ο αδελφός μου με κοροϊδεύει γι' αυτό – με αποκαλεί χίπισσα. Μου αρέσουν πολλοί οι Best Coast, Born Ruffians, Harlem, Surfer Blood, LCD Soundsystem, Modest Mouse, Edward Sharpe και οι Magnetic Zeros. Στην οικογένειά μου άρεσε πάντα η καλή μουσική. Ο μπαμπάς μου έπαιζε κρουστά σε πανκ συγκροτήματα πριν γεννηθώ. Οι δυο αδελφοί μου παίζουν μουσικά όργανα και μάλιστα είναι στο ίδιο συγκρότημα, τους The Action Index. Η μαμά μου λατρεύει τους GWAR. Χωρίς όλα αυτά τα ερεθίσματα, το πιο πιθανό είναι ότι θα άκουγα Justin Bieber.
Δεν έχω τίποτα για το οποίο ντρέπομαι στο iPod μου. Αλλά αυτό που εκπλήσσει όλους είναι το γεγονός ότι έχω μουσική των Quiet Riot. Τους έχω μεγάλη αδυναμία.

Πηγή: http://www.elephantjournal.com
Αναδημοσίευση από: http://veganizzzer.blogspot.com/2010/08/13.html