Μεγαλώνοντας μικρούς χορτοφάγους

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Μία βίγκαν μαμά αφηγείται....

Γεννήσαμε στο σπίτι γιατί θεωρούμε ότι το καλύτερο δώρο για το μωρό μας, στο ξεκίνημα της ζωής του, θα ήταν να έρθει στον κόσμο με φυσικό τρόπο, στο δικό μας περιβάλλον, χωρίς βιασύνη. Δεν ετέθη καν θέμα απόφασης: αυτό θέλαμε. Είχαμε μόνο άγχος για το αν η εγκυμοσύνη εξελιχθεί ομαλά ώστε να πραγματοποιήσουμε την επιθυμία μας. [...]

Το πρώτο μας ξημέρωμα ήταν μαγικό. Ξυπνήσαμε όλοι μαζί, με τον ήλιο να μας ζεσταίνει... με τι λόγια να το περιγράψεις…

Δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή ανασφάλεια ή φόβο ότι κάτι θα μπορούσε να πάει στραβά. Είχα συνεχή παρακολούθηση από τον γιατρό μου και τις μαίες. Επίσης προετοιμάστηκα ψυχολογικά και σωματικά. Όντας ολική χορτοφάγος (βέγκαν), ακολούθησα και στην εγκυμοσύνη μια καλά σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή (κάποιοι φίλοι με πείραζαν ότι θα βγάλω μπιζέλι και όχι παιδί – τελικά το «μπιζέλι» ζύγιζε 3,4kg !).

Απόσπασμα από συνέντευξη βέγκαν μαμάς στο περιοδικό In Vitro Φεβρουαρίου 2010, http://issuu.com/invitromagazine/docs/invitro12, σελ. 27.

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Βίγκαν παιδιά και παιδικά πάρτυ


Μία από τις πιο άβολες καταστάσεις που καλείται ο βίγκαν γονιός να αντιμετωπίσει είναι όταν το παιδί του πρόκειται να παρευρεθεί σε κάποιο παιδικό πάρτυ ή οικογενειακή γιορτή. Τα πάρτυ γενεθλίων και το φαγητό με τους παππούδες ή τους συγγενείς παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή των περισσότερων παιδιών και δεν πρέπει να τα στερηθούν, καθώς παρέχουν ένα διασκεδαστικό τρόπο κοινωνικοποίησης. Δοκιμασμένες λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε όλες τις περιπτώσεις και για όλες τις οικογένειες ή παιδιά δεν υπάρχουν, αλλά υπάρχουν τρόποι να χειριστείτε τέτοιες καταστάσεις όσο το δυνατόν καλύτερα ώστε να αποφύγετε κλάμματα και απογοητεύσεις.

Μιλήστε στο παιδί σας
Μπορεί να νομίζετε πως ένα παιδί δύο ετών δεν έχει την ωριμότητα να καταλάβει γιατί η οικογένειά του δεν τρώει ζώα, αλλά αν δοκιμάσετε να εξηγήσετε τους λόγους που είναι βίγκαν, θα εκπλαγείτε ευχάριστα. Μην ξεχνάτε ότι τα περισσότερα παιδιά δεν θα έτρωγαν κρέας ή γαλακτοκομικά αν γνώριζαν πόσος πόνος και θάνατος απαιτούνται για την παραγωγή τους. Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τα ζώα και δεν τα ξεχωρίζουν σε κατοικίδια και φάρμας. Αυτός είναι ένας διαχωρισμός που τους μαθαίνουν οι γονείς και οι δάσκαλοι. Ο μόνος λόγος που τα μικρά τρώνε κρέας είναι γιατί 1. έτσι μαθαίνουν από τους γονείς τους και 2. δεν συνδυάζουν στο μυαλό τους ότι το κομμάτι κρέας που έχουν στο πιάτο τους είναι κομμάτι από ένα ζώο που έπρεπε να πεθάνει. Φυσικά δεν προτείνω να περιγράψετε στο παιδί σας με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες την προέλευση του κρέατος (δεν θέλετε το μικρό σας να βλέπει εφιάλτες) αλλά μπορείτε με όμορφο τρόπο να του εξηγήσετε ότι τα ζώα θέλουν να είναι ελεύθερα και ευτυχισμένα, έχουν παιδιά και γονείς και φυσικά δεν θέλουν να πονούν ή να πεθαίνουν για το κρέας ή το γάλα τους. Αν το παιδί σας είναι προετοιμασμένο, θα σας είναι πιο εύκολο σε οικογενειακές συγκεντρώσεις και παιδικά πάρτυ, όταν για παράδειγμα το παιδί σας θα θέλει να φάει κέικ που δεν είναι βίγκαν, να του πείτε με μια φράση ότι περιέχει γάλα από αγελάδα και το παιδί σας να επιλέξει κάτι άλλο. Σε κάθε περίπτωση μάθετε στο παιδί να είναι πάντα ευγενικό και να μην κρίνει τους άλλους επειδή τρώνε ζώα. Κανείς δεν αγαπά την αγένεια, ακόμη και αν προέρχεται από ένα τοσοδούλι τρίχρονο παιδί. Μάθετε στο παιδί να λέει με ευγένεια «Όχι, ευχαριστώ» για τις περιπτώσεις που θα χρειαστεί να αρνηθεί κάτι γιατί δεν είναι βίγκαν.

Μιλήστε προκαταβολικά στην οικοδέσποινα
Αν πρόκειται για παιδικό πάρτυ, τηλεφωνήστε στους γονείς που το διοργανώνουν, ενημερώστε τους ότι το παιδί σας είναι βίγκαν, και ότι είστε διατεθειμένοι να ετοιμάσετε ορεκτικά ή γλυκό προκειμένου να διευκολύνετε την κατάσταση. Αν είναι ανοιχτοί στην ιδέα, μπορείτε να ετοιμάσετε τούρτα ή κεκάκια ίδια με αυτά που θα υπάρχουν στο πάρτυ αλλά στη βίγκαν εκδοχή τους. 
Μεγάλη επιτυχία στα παιδικά πάρτυ έχουν πάντοτε τα cupcakes. Μπορείτε να βρείτε μία βασική συνταγή εδώ
Μερικές ιδέες ακόμη: λουκανικοπιτάκια (με λουκάνικα σόγιας), μπέργκερ από φασόλια, μπράουνις, μπισκότα, κρέπες με μοσταρέλα και λαχανικά, σαντουιτσάκια με χούμους, μπαστουνάκια καρότου, αγγουριού με κάποιο ντιπ, πίτσα, σαμιτσάκια με τυρένια σως κλπ.

Εστιάστε στην παρέα και όχι στο φαγητό
Το σημαντικότερο κομμάτι αυτών των συναντήσεων δεν είναι το φαγητό αλλά η κοινωνικοποίηση. Μιλήστε στο παιδί σας για όλα τα ωραία παιχνίδια που θα παίξει, πως θα μοιραστούν τα δώρα, ποιοι θα είναι εκεί και τι θέλει να φορέσει. Έτσι όταν θα έρθει η μέρα του πάρτυ ή του οικογενειακού τραπεζιού το παιδί δεν θα περιμένει να περιστρέφονται όλα γύρω από το φαγητό αλλά θα δώσει περισσότερη σημασία σε αυτό που πρέπει: την κοινωνικοποίηση με τα άλλα παιδάκια ή τους συγγενείς.

Φάτε πριν το πάρτυ/τραπέζι ή φέρτε φαγητό από το σπίτι
Αν ξέρετε σίγουρα πως στο πάρτυ ή το τραπέζι δεν θα υπάρχουν βίγκαν εναλλακτικές, φροντίστε να φάτε πριν πάτε. Έτσι το παιδί σας δεν θα μείνει απογοητευμένο αν δεν μπορεί να φάει κάποια από τα φαγητά αφού θα είναι χορτασμένο. Αν μείνει με το παράπονο που δεν μπορεί πχ. να φάει το παγωτό που του προσέφεραν, υποσχεθείτε να του φτιάξετε/αγοράσετε βίγκαν όταν θα πάτε στο σπίτι. Έτσι αποφεύγετε κλάμματα και υστερίες και φυσικά το παιδί δεν μένει παραπονεμένο. Η καλύτερη λύση ωστόσο είναι να πάρετε μαζί σας φαγητό. Ακόμη και αν δεν έχετε χρόνο να φτιάξετε κάτι περίπλοκο, μερικοί ξηροί καρποί, μπισκοτάκια ή κάτι ανάλογο, θα βοηθήσουν σε περίπτωση ανάγκης.

Ψυχραιμία!
Θα υπάρξουν σίγουρα περιπτώσεις που το παιδί σας θα φάει κάτι που δεν είναι βίγκαν (εκτός και αν είστε δίπλα του σε όλα τα παιδικά πάρτυ/οικογενειακές συγκεντρώσεις για να το επιβλέπετε, το οποίο δεν είναι και τόσο πρακτικό εδώ που τα λέμε). Μην πάθετε πανικό. Αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα και σε καμία περίπτωση δεν θέλετε να κάνετε το παιδί σας να νιώσει ενοχές. Εξηγήστε του ότι δεν φταίει αυτό και ότι ατυχήματα συμβαίνουν.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το παιδί σας να περάσει όμορφα!